GEHOORD OVER LETTERLUCK TEKSTPRODUCTIES

Nieuws

27 Juli 2010
LetterLuck Perspectief
  LetterLuck tekstproducties schrijft letter...

12 Juli 2010
Oranje? Nee: groen!
  Nederland kleurde de afgelopen periode ora...

16 Juni 2010
Twentelife: Z-Afrika en Enschede
  Soms moet je er als freelance journalist v...

Nieuws van LetterLuck tekstproducties

5 jaar Twentelife [11 Juni 2009]

U ziet mij hiernaast poseren voor een foto in Twentelife. Dat is voor mij - gelukkig - geen dagelijkse kost: ik ben liever op de achtergrond bezig. Maar soms moet je een uitzondering maken, zeker als het het goede doel dient.

Het lifestylemagazine van en over Twente Twentelife bestaat deze zomer exact vijf jaar. Uitgeverij Van Deinse Media pakt dan ook extra uit. Het idee was om het team dat het blad maakt, eens op de voorgrond te laten treden. Zoals bekend beschouwd mag worden, ben ik vrijwel vanaf het ontstaan van het blad erbij betrokken als redacteur.

Herinnering

Iedere medewerker werd gevraagd om een herinneringen aan een verhaal dat hij of zij voor ooit Twentelife heeft geschreven op papier te zetten.
Nu heb ik de eer gehad om namens dat blad tegenover nogal wat bekende Nederlanders plaats te nemen. Dus: nemen we een anekdote uit het rijtje Tom Egbers, Erik van Muiswinkel, Marleen Veldhuis, Michiel Veenstra, Adje van den Berg, Youri Mulder of Marga Bult? Nee, want het verhaal dat - met alle respect voor alle andere artikelen die ik heb geschreven - mij het meest is bijgebleven, is dat van Willem Hoevers. Niet alleen oud-verzorger van Heracles Almelo, maar bovenal oprichter van Stichting Kans voor een Kind.

Ik zette de volgende tekst op papier:

Leuk was nu niet bepaald het juiste woord voor het verhaal dat Willem Hoevers in de Twentelife van voorjaar 2007 vertelde. Indrukwekkend was het daarentegen wel. De man heeft nogal wat meegemaakt in zijn leven. Ik zal niet in detail treden, als het goed is heeft u het allemaal kunnen lezen. En als je na al dat leed nog zó positief in het leven kunt staan, en een deel van dat leven ook nog eens probeert om het leed van anderen te verzachten, dan neem ik mijn petje daar heel diep voor af. Willem richtte de Stichting Kans voor een Kind op, een stichting die ernstig zieke kinderen en hun familie probeert op te monteren. Na het lezen van zijn levensverhaal – ik schreef het graag! – heeft u toch allemaal naar de portemonnee gegrepen om een substantieel bedrag aan KVEK over te maken?

Daarnaast staat er in het zomernummer overigens ook een interviewverhaal met wielrenner Joost Posthuma van mijn hand. Het lezen zeker waard en op naar de volgende vijf jaar!